GSRO blog

Dit is het blog van de GSRO. In ons blog en de columns gaan we in op zaken die spelen en van belang zijn voor Oost Nederland en het daaraan grenzende deel van Duitsland. We willen het wezen van Oost-Nederland blootleggen. We leggen relaties tussen heden en verleden en zoomen in op regionale of plaatselijke identiteit. Maar ook op hele kleine deelgebieden en hele specifieke lokale zaken, als speldenprikjes op de kaart.
Luuk Oost

Vliegroutes, de Echoput en rechtvaardigheid op de Veluwe

IMG_2241

Op de sofa in mijn tijdelijk onderkomen in Apeldoorn luier ik. Hoog en ver weg zie ik een vliegtuig witte strepen trekken door het firmament. Ja, ik hou daar wel van. Luieren, maar ook vliegtuigen. Toch is dit laatste een gevoelig onderwerp. Vliegtuigen en de Veluwe. Ik ben me daarvan bewust. Vakantiecharters van en naar Lelystad Airport zullen binnenkort op lagere hoogte de Veluwe passeren. Niets aan de hand, zou je zeggen. Allemaal bos, minder mensen, dunbevolkt kortom minder overlast. Maar dat is te kort door de bocht. Er wordt behoorlijk geprotesteerd. De regio biedt verzet, incluis de verzamelde lokale overheden. Boeiend, die opengetrokken registers met argumenten. Een breed spectrum wordt bespeeld. Van effect op natuur en landschap, tot schadelijke gevolgen voor de mens.

Maar toch. Kijk, die natuur, die redt zich wel. Uit een eerder bestaan weet ik dat vliegverkeer en natuur heel aardig samengaan. De buizerd bij Schiphol past zijn broedgedrag moeiteloos aan op de ochtendvlucht van KLM naar Aberdeen, bij wijze van spreken. De natuur laat niet met zich dollen! Vliegtuigen zijn incidenten van voorbijgaande aard. Rondom luchthavens tiert een weldadige ‘ecologie’ juist omdat conform de Luchthavenwet (bestaat die nog?) zoveel afstand bewaard moet blijven tussen menselijke activiteit en de start -en landingsbanen. Grappend stelden we wel eens dat de beste garantie voor een robuuste natuur de aanleg van vliegvelden zou zijn. Maar het punt is de ‘mens’. Die heeft last van vliegtuigen, geluidhinder, verstoring woon-en recreatiegenot. Reële kwesties. Wil ik niets op afdingen.

In navolging van de rechtsfilosoof John Rawls heb ik, gelet op de verhitte discussies, wel een zeker verlangen om terug te keren naar een oorspronkelijke uitgangspositie. Retour naar de situatie dat we geen enkel benul hebben van onze posities of belangen in een samenleving. Welke afspraken zouden we vanuit deze onwetendheid maken en hoe zorgen we ervoor dat deze afspraken rechtvaardig zijn. Zo zou de opgave kunnen zijn vanuit onwetendheid een stelsel van luchtroutes boven NL te ontwerpen. Welke overwegingen zouden dan relevant zijn? Over welke delen van ons land moeten die routes worden geleid? Dunbevolkt, dichtbevolkt, ontzien we de natuur of de mens, moeten de vliegbewegingen geconcentreerd op een locatie samenkomen…..etc etc. En daar horen begrippen bij als gelijke kansen op ontwikkeling, ongelijkheid toegestaan mits in ieders voordeel en de samenleving in zijn geheel ten goede komend. Lastige kwesties, maar ik weet niet zeker of het georganiseerde verzet tegen de andere en lagere vliegroutes boven de Veluwe die rechtvaardigheid gaat bereiken.

Maar goed. Deze retourticket richting onwetendheid ga ik hier niet boeken. En eigenlijk wilde ik hier helemaal niet over schrijven. Want nu ik hier in Apeldoorn ben, zeg maar een plaats op die Veluwe en onder die nieuwe vliegroutes, had ik toch vooral een weemoedig verlangen naar uitstapjes uit mijn jeugd. Ook retour! En gek genoeg kwam voortdurend de Echoput in mijn kop. Ik kan me weinig herinneren van mijn bezoek daaraan. Dat zal in de jaren zestig vorige eeuw zijn geweest. Een diepe put, een hek, een haag mensen eromheen en een verteller. Tintelende herinneringen. Zachte melancholie verpakt in onduidelijke vage beelden.

Daarom retour. Retour naar de plek ergens tussen Amersfoort en Deventer. Aan wat voorheen een zanderig weggetje was dat door Lodewijk Napoleon (de broer van ….) rond 1809 werd verhard tot een heuse route, een grande route. Aan de route werden waterputten geslagen, bedoeld om de legerpaarden te drenken. En deze put was diep, behoorlijk diep. Ruim 60 meter. Door de hoge ligging van dit deel van de Veluwe (vertel mij wat, een stevige klim!) moest hier diep worden gegraven naar grondwater. En ergens halverwege bevindt zich in de put een merkwaardige knik. De knik die maakt dat het echoot wanneer je hier iets in roept.


Het moet gezegd. Het valt tegen. Soms moet je niet retour gaan. De herinnering uit mijn kindertijd wordt van enige glans ontdaan wanneer ik bij de Echoput arriveer. In mijn herinnering was de put groot, wijd en geheimzinnig. Nu, daar blijft weinig van over. De Echoput is een nu afgesloten klein, piepklein huisje, bijna een transformatorhuis. De deur is dicht, er worden geen mensen meer toegelaten. Op de achtergrond staat een groot modern hotel, annex restaurant. En het is er stil. Geen toerist te zien in dit deel van de Veluwe vlakbij Paleis Het Loo. Waar zijn ze en welke plaats neemt Apeldoorn in toeristisch NL in? De Veluwe eerst het eldorado voor de welgestelde klasse in NL. Chique toerisme voor uitstapjes. Later werd het normaler om de Veluwe te bezoeken. Misschien zelfs wel te normaal? En nu. Uitgestorven, leeg, verlaten en eenzaam. Ik durf het grote bos achter de Echoput niet zonder begeleiding te betreden. Nee, hier mag best iets meer amusement worden geboden. Jammer, deze stille diepte bij de Echoput, en nog even de stilte ver boven het hoofd. 

Lees Meer
Waardeer dit blogbericht:
188 Hits
0 reacties
Tim Strikers

Dorp onder 't mes!

IMG_3325

"Dieren? Daar staat toch altijd file, ergens tussen Arnhem en Zutphen?" Als je passant bent, is dit het beeld dat logischerwijs blijft hangen. Een drukke weg naast een spoorlijn. Verkeerslichten, overwegen. Een obstakel op de route van A naar B. Maar niet lang meer: het dorp gaat momenteel  onder het mes. De chirurgen, dat zijn de provincie Gelderland en de gemeente Rheden, in een bouwkundige quatre-mains. De Burgemeester de Bruinstraat. De naam roept bij mij...
Lees Meer
Waardeer dit blogbericht:
Recente reacties op dit bericht
Tim Strikers

Oef!

Dank je Peter. Je ziet: als ze maar willen kunnen ze het wel he, die vakidioten ... Lees verder
dinsdag 24 oktober 2017 14:13
459 Hits
2 reacties
Sofia Opfer

Street Art: Vandalisme of verrijking van het publieke domein?

kenneth_20171012-144032_1
Op 5 oktober presenteerden de kunstenaars Krista Burger en Kenneth Letsoin hun participatie-kunstprojecten aan en select gezelschap van ruimtelijke professionals. Deze Ruimtemakers Oost bijeenkomst vond plaats in Lokatie Spatie in Arnhem Presikhaaf. Na afloop van de presentatie barstte een interessante discussie los over illegale straatkunst. Street Art als sociaal instrument Krista en Kenneth hebben de afgelopen jaren verschillende sociale kunstprojecten uitgevoerd. Samen met buurtkinderen maken zij muurschilderingen die de openbare ruimte verfraaien en tegelijk de...
Lees Meer
Waardeer dit blogbericht:
623 Hits
0 reacties
Tim Strikers

De rooien en de blauwen

DBVVD
Op deze plek heb ik een aantal stukjes geschreven over Dieren, het dorp waar ik woon. Die gingen vooral over bepaalde plekken in het dorp die me opvallen, of over de ontwikkelingen die het dorp doormaakt. In de zoektocht naar het 'Dierens DNA' kan ik natuurlijk niet voorbij gaan aan de inwoners van Dieren. De pakweg 18.500 mensen die Dieren maken tot het dorp dat het is. Mét elkaar, maar regelmatig ook naast elkaar. Als...
Lees Meer
Getagged in:
Waardeer dit blogbericht:
1076 Hits
0 reacties
Luuk Oost

Het Van Starkenborghkanaal ligt niet in Oost NL

L.Oosterweg Noord
I n 1997 vertrok ik uit de stad Groningen. En vestigde me in de oostelijke regio. Die overgang bezorgde me slapeloze nachten. Een nooit gekende existentiële angst overviel me door het verlies van Groningen. Weet u, dat fantastische boek van de Groninger Autobus Dienst Onderneming (GADO); ‘Een wijde blik verruimt het denken’. Dat drukt precies mijn gevoel over Groningen uit. Mijn beeld van het oosten was heel diffuus. Mij leek het landschap in het oosten, om...
Lees Meer
Waardeer dit blogbericht:
472 Hits
0 reacties

Excursies

Twente en de Euregio

Dag-excursie Ruimtemakers-Oost/GSRO 2017

Vrijdag 23 juni Enschede en Gronau

Dit jaar voert ons de jaarlijkse excursie naar het gebied van de Euregio. In de ochtend zijn we te gast bij de gemeente Enschede, in de middag gaan we naar Gronau.

Lees meer...

De GSRO twittert

Volg nieuws uit de vakwereld en over Oost Nederland via onze twitter tijdlijn hieronder:

Lid worden

De GSRO organiseert zo'n 10 bijeenkomsten per jaar. Kennisuitwisseling en netwerken zijn dan allebei belangrijke onderdelen. Tijdens een broodje voorafgaand aan de bijeenkomst kom je oude en nieuwe bekenden tegen.

Lid worden kost slechts € 40,- per jaar en staat open voor vakgenoten die iets hebben met Oost Nederland. Word ook lid door het formulier in te vullen. Óf stuur een mailtje naar info@gsro.nl om meer informatie op te vragen.

Word nu lid

 

Doel

Het belangrijkste doel van de GSRO is om ervaringen te kunnen uitwisselen onder vakgenoten werkzaam in de ruimtelijk inrichting. Tijdens de bijeenkomsten wordt een actueel onderwerp voor het voetlicht geplaatst. De onderwerpen betreffen het brede vakgebied van de ruimtelijke ordening en ruimtelijke inrichting. De uitwisseling van praktische en theoretische ervaringen tussen vakgenoten vormt een belangrijk aspect.

Leden

Het ledenbestand van de GSRO bestaat uit architecten, stedenbouwkundigen, landschapsarchitecten, economen, landbouwkundigen, sociaalgeografen, planologen, verkeerskundigen, recreatiedeskundigen en juristen in de publieke of private sector. De GSRO heeft een klein bestuur dat de dagelijkse gang van zaken regelt.

GSRO